به تو نرسیدم، اما خیلی چیزارو یاد گرفتم... 

                یاد گرفتم به خاطر کسی که دوستش دارم باید دروغ نگم. 

                               یاد گرفتم هیچکس ارزش شکوندن غرورم رو نداره. 

         یاد گرفتم توی زندگی برای اون که بفهمم چقدر دوستم داره هر روز به یه بهانه ای دلشو

                                                                بشکونم. 

                                      یاد گرفتم گریه ی هیچکس رو باور نکنم. 

                                    یاد گرفتم بهش هیچ وقت فرصت جبران ندم. 

                           یاد گرفتم دم از عاشقی بزنم ولی اما از کجا بگم از کی بگم... 

                        می خوام همین جا دلمو بشکونم خوردش کنم تا دیگه عاشق نشه. 

                                      تا دیگه کسی رو دوست نداشته باشه. 

                 توی این زمونه کسی نباید احساس تورو بدونه وگرنه اون تورو می شکونه. 

          می خوام بشم همون آدم قبل کسی که از سنگ بود و دو رو برش دیواری از سکوت و

                                                            بی تفاوتی 

                      دو روز دنیا ارزش این رو نداره که بخواد همش به غم و غصه بگذره. 

                                      می خوام برم جایی که کسی منو نشناسه... 

                                    اینجا نمی تونه جزیره ی بهشت من باشه... 

                                       می خوام تنها باشم... 

                            از خودمم دور باشم... 

                       نباشم... 

        نباشم... 

تقدیم به دلشکسته ها